بگذار عالم بداندمن ذره ذره ذرات جهان راجایگزین کسی کرده امکه هیچ چیز جایش را نمیگیرد!آخر او ...!خدای عاشقی های من است!مگر کسی می تواند جای خدا را بگیرد.........؟هرگز!

تو که نیستی ، “یلدا” بلندترین شب سال نیست ؛ اوج دلتنگیست …

بعضی ها را هر چقدر هم که بخواهی،"تمام" نمی شوند ...همش به آغوششان بدهکار می مانی!حضورشان "گرم" است،سکوتشان خالی می کند دل آدم راآرامشِ صدایشان را کم می آوری !هر دم،هر لحظه "کم" می آوریشانآخ که چقـــــــدر کم دارمت ......

این همه حسود بودم و نمیدانستم؟!؟به نسیمی که از کنارت موذیانه میگذردبه چشم های آشنا و پر آزار که بیحیا نگاهت میکنندبه آفتابی که فقط تلاش گرم کردنتو را داردبه همه شان حسادت میکنممن آنقدر عاشقم که به طبیعت بدبینمطبیعت پر از نفس های آدمهاستکه مرا وادار میکند حسادت کنمبه تو و رویای نداشته ام.......

ای تمام آسمان،سقف دلت ...بهشت تمام چشم اندازیست از پنجره نگاه آسمانی ات برایم بمان که ماندنی ترینی در قلب منبر تمام برگهای کتاب زندگیم باش،که تو خواندنی ترین آواز این کتابی...ای تمام منمی خواهمت ،می خوانمتمی خواهم که بمانیمی خواهم که بمانیمی دانم که می مانی

از من رمیده ای و من ساده دل هنوزبی مهری و جفای تو باور نمی کنمدل را چنان به مهر تو بستم که بعد از ایندیگر هوای دلبر دیگر نمی کنمرفتی و با تو رفت مرا شادی و امیددیگر چگونه عشق تورا آرزو کنمدیگر چگونه مستی یک بوسه تورادراین سکوت تلخ و سیه جستجو کنم

دير گاهيست كه تنها شده ام قصه غربت صحرا شده ام وسعت درد فقط سهم من است بازهم قسمت غم ها شده ام دگر آيينه ز من بي خبر است كه اسير شب يلدا شده ام من كه بي تاب شقايق بودم همدم سردي يخ ها شده ام كاش چشمان مرا خاك كنيد تا نبينم كه چه تنها شده ام...

در ذهن آشفته ام مست٬به دنبال خاطرات تو می گردم تا با آنها کمی آرام بگیرمراستی برایت بگویماز وقتی که رفتی چشمهایمهمانند یک کودک بچه خودشان را خیس می کنندیادت هست وقتی که خیس می شدند...با دستهای کوچکت روی چشمهایم می گذاشتی تا آرام بگیرند٬ من که خوب یادم هستدیشب با همان چشمهای خیس پشت پنجره رفتمگفتم شا...

صندوقچه خاك خورده زندگيم را گشودمتا مفهوم عشق و زندگي كردن را دريابماميد داشتم نوري بتابد و من آن عشق را ببينمآيا عشق زندگي ام هنوز در آن صندوقچه كوچك من بود ؟اميد داشتم هنوز باشداما وقتي ان را گشودم چيزي از عشق در آن پيدا نكردميك مشت خاطره بوديك مشت دفتر خاطراتيك مشت خاك...!و آن چيزي كه از من مانده...

وقتي او آمد درهاي قلبم را به رويش گشودمو همچون کودکي بي ريا و به دور از تزوير با آغوشي باز پذيرايش شدمغريبه اي را که فرسنگ ها از من دور بود.او قدم به دنيايم گذاشت اما با سنگدلي شاخه هاي درخت زندگي ام را شکستبي آنکه حتي از نگاه مهربان باغبان شرم کند.پروردگار مهربانم از آسمان نيلگونش نظاره گر بي وفايي...

تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ... تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ... تنهايي را دوست دارم زيرا تجربه کردم ... تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست ... تنهايي را دوست دارم زيرا....div>در کلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد...div>

روزهاي خوب باهم بودنمان گذشت ...روزهايي که با چند خاطره تلخ و شيرين به سر رسيد وتنها يادگار از آن روزها يک قلب شکسته برجا ماند.روزهاي شيرين عاشقي گذشت و امروز من تنهاي تنهايم ، گذشتو اينک دلم هواي تو را کرده است...دلم تنگ است براي آن لحظه هاي شيرين با هم بودنمان !دلم براي گرفتن آن دستان مهربانت ، بو...

روزهای سخت چه دیر می گذ رند و چقدر آزرده خاطرم میسازند.و ناگهان روزهای شیرین از راه می رسند و روزهای تار خیلی زود فراموش می شوند و این چرخه همچنان ادامه داردچه آسان زندگی به بازی می گیرد ما را بدون اینکه به آن فکر کنیم ، بدون اینکه فرصت لبخند زدن به خودمان را به ما بدهد درگیرمان می کند وما هم از پی ...

رویای با تو بودن...بازهم برای تو مینویسم تا بدانی که یادتو در لحظه لحظه من جاریست.باز هم از دیوارهای فاصله عبور میکنم ودر ژرفای لحظه باتوبودن گم میشوم و در آن لحظه رویایی اوج در دریای بی پایان چشمانت غرق میشوم تا در آن لحظه در نگاه تو گم شوم تا خودم را بیابم واز زندان لحظه های بی تو رها شوم.....شاید...

سلام اي غروب غريبانه دلسلام اي طلوع سحرگاه رفتنسلام اي غم لحظه هاي جداييخداحافظ اي شعر شبهاي روشنخداحافظ اي شعر شبهاي روشنخداحافظ اي قصه عاشقانهخداحافظ اي آبي روشن عشقخداحافظ اي عطر شعر شبانهخداحافظ اي همنشين هميشهخداحافظ اي داغ بر دل نشستهتو تنها نمي ماني اي مانده بي منتو را مي سپارم به دلهاي خستهت...

هرشب همه شب،شمعی فروزان بر دست بر سر سرای نشستم و تو هرگز نیامدینه هیچ روزی و نه هیچ شبیکجایی، کجایـــــــــــــی یار؟؟؟؟؟

عاشق که میشوینا آرام میشوی ، گاهی حسود ، گاهی خود خواه ، گاهی دیوانه، گاهی آرام ، گاهی شاد ، گاهی غمگین ، گاهی خوشبخت ترینیک روز به خودت میایی میبینی تنهایی ؛ تنها ترین... هیچ کسی رو نداری حتی برای درد و دل کردن و حرف زدن...تنها غم میماند کنارت ...و تنهایی... و سیگار...

آنــهــایی که به جــای فـریـــاد زدن ، سکوت می کننــدیک روز به جـای اینکه صبـــر کننــد در را بــاز می کننـد و می رونــد... داداش جاسم

حتے از هَمین راه دور... شاید تو سُکـوت میـان کلامم بـاشـے...دیـده نمی شوی!امـــا مـن، تـو را اِحسـاس مـے كنمـ ...شایــد تــو...هَیاهـوی قلبـم بـاشـے ..شنیـده نمـے شوی...امـا مـن، تـو را نـفس مـے کشمـ ـ ـ ... دیوانه وار. "داداش مرتضي"