مینشینم پشت پیانو اما نمیدانم با این حال ناکوک من ، کوک خواهد شد یا نه ؟ با روزگار ناسازگار من ، خواهد ســـاخت یا نه ؟ ..... با این حال ، چاره ای ندارم آستین بالا می زنم و انگشتانم را ، آغشته به عسل میکنم .... آخ راستی ، نت ها را مرور نکردم ! دو ، ر ، می دو ، ر ، می ، فا دو ، ر ، می ، فا ، سل ، لا دو ، ر ، می ، فا ، سل ، لا ، به ، لای ، گیسوانت ، می ، می ، رم .... اینبار نیز پیانو را رها میکنم می دانم ، تا تار به تار گیسوان تو نت های من هستند من هیچوقت پیانیست بزرگی نخواهم شد
برچسب: نویسنده: مدیریت تاريخ: دوشنبه
18 دی
1391 ساعت: 3:48